دکلمه علیرضا آذر؛صحنه (یا کنج قفس یا مرگ،این بختِ کبوترهاست)
لبخند مرا بس بود،آغوش لِهم میکرد. آن بوسه مرا میکشت،لب منهدمم میکرد. آن بوسه و آن آغوش،قتاله و مقتل بود. در سیرِ مرا کشتن این پردهی اول بود. تنها سرِ من بین این ولوله پایین است. با من همه ...